Je zou het niet zeggen (omdat iedereen druk is met van alles om en rond kerst: wat zullen we eten? Ga ik wel of niet kaarten sturen? Wie nodigen we uit? Nee, dan toch maar skieën, dus tassen pakken en skies waxen….)

Stille nacht…heilige nacht….

Laatst was ik op 'de dag van de Stilte' in het Vondelpark in Amsterdam - of all places – om de stilte in mijzelf te zoeken. In de trein las ik "stilte gaat niet over afwezigheid van geluid of over niets doen. Maar over rust en ruimte in je hoofd"(uit: Happy silenceday van Myrthe Vos). Dat had ik nodig in het prachtige, maar overvolle Vondelpark. Er was een gedichtenroute. Getroffen was ik door de hoeveelheid gedichten over 'stilte' van kinderen.

"Stilte is zo fijn

Je wordt er rustig van

Je denkt zo rustig in je hoofd

Je voelt je lekker

Ik heb niks in mijn hoofd

En toen was het stil"

Niels, 7 jaar

Of

"Wat is stilte eigenlijk

Stilte is dat je een speld kan horen vallen

Stilte is dat je jezelf kan horen denken

Stilte is zo blauw als de lucht

Stilte is zo zacht als dons

Stilte betekent rust en vreugde"

Sophie, 11 jaar

In Kakelbont&Co 'ont-moet' ( niets moeten dus) ik zoveel kinderen met een vol hoofd. Zo blootgesteld aan de enorme hoeveelheid aan prikkels, informatie en geluiden die ze dagelijks te verwerken krijgen en waar we onszelf (nu, zo vlak voor de kerst…en niet alleen maar voor de kerst) ook aan onderwerpen. Dan is stilte – niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen zo'n mooie gift! Velen voelen zich ongemakkelijk bij stilte en noemen het dan maar 'saai'. Maar wat brengt het je? Misschien weer heel even, heel even, voelen wie je bent? Contact met wie je werkelijk bent zonder verwachtingen, zonder eisen, zonder oordeel, zonder masker? Stilte en heel-heid. Heiligheid. Vrede. Kerst.

Ik wens jullie allen heel fijne kerstdagen, stilte, heel-heid, vrede voor 2016!

Annette

Kerstgroet-2015